D-Day and...Alhamdulillah.

Salam.


SYUKUR ALHAMDULILLAH.


Suatu impian yg membawa kembara kami sekeluarga jauh beribu batu dari tanahair ini selama 3 tahun setengah telah tercapai. Tepat jam 12tgh tadi hubby telah lulus sesi viva dgn jayanya.


Sedari awal pagi hari ini lagi saya telah menyiapkan sarapan dan menguruskan anak anak ke sekolah. Saya pastikan semua perkara hari ini berlansung dgn lancar, teratur tanpa ada satu pun telingkah. Today is his big day, i wont let it get mess. And i know this is my duty to make sure everything is in order.


Bergegas sy menghantar anak ke sekolah spy kami berdua tdk terlewat tiba di Furnival Building di mn sesi viva dijadualkan lansung pd 10am.


Sejurus sblm jam 10am, supervisor beliau dtg bertanya khabar and wish him luck. Melihat sy ada bersama, beliau berjenaka ''who is getting more nervous here?'' :DD


Sewaktu menunggu viva berakhir, sy cuba tenang2kan hati dan membelek2 magazine di tgn. Tdk putus2 berdoa dan berharap semuanya berjln lancar. Apabila jam menunjukkan pukul 11.15am, saya mula meninjau2 ke arah pintu dimana beliau menghala td. Di dalam hati, saya yakin wajahnya akan muncul seketika nanti.


Akhirnya, tepat jam 12.00tghr, satu wajah penuh ceria dan girang muncul. Alhamdulillah! Syukur pd kehendak Allah terhadap doa kami. Dia telah memakbulkan permintaan hambaNya.

Saya mendengar shj his big relief dan memegang tangannya erat. Masih terasa sejuk dek gementar dgn pencapaian yg baru shj dilalui. Saya biarkan beliau berkongsi ttg soalan2 yang ditanya oleh examiner dan keadaan beliau sewaktu saat2 genting itu. Supaya dgn itu, terlepas sudah bebanan yang menghimpit emosi dan fizikal beliau sedari hari pertama pengajian phD sehingga saat beliau dianugerah Doktor Falsafah hari ini. Saya pula berdoa agar nikmat yg Allah kurniakan pd kami tidak membawa kami kepada sifat2 sombong, bangga diri serta yg dimurkai Allah. Malah sy berhrp ia akan meningkatkan ketaqwaan kami kepadaNya.

Oleh krn hari kian menjelang petang, risau jika tidak sempat menjemput anak2 kami di sekolah, kami meninggalkan Furnival Building untuk makan tghri.

Ketika menulis entri ini, perut saya tidak lagi didiami rama rama spt semlm, tetapi penuh berisi dgn hidangan enak lunch dari restaurant Italy di tgh2 Sheffield city :)


Till we meet again, see you soon, very2 soon. take care!